پرومتئوس

بسمه تعالی

همیشه نگاهی که مردم باستان به خدایانشون داشتن برام جای تعجب داشت. موجودات بی رحمی بودن که هیچ اهمیتی به مفاهیمی مثل عدالت یا شفقت نمی دادن. بی مهابا و حد و مرز مجازات می کردن و با خسّت و حیله دوزانه پاداش می دادن. با هر زن و مردی که می خواستن به هر شکلی همبستر می شدن و جنگ به راه می انداختن و سر چیزهای بچه گانه خشمگین می شدن. آدمیزادگان همه برای اون ها بازیچه بودن.

از بین همه اون ها پرومتئوسِ بی معبدی که باید با ذره بین توی حکایت ها دنبالش بگردید کسی بود که انسان ها رو نخستین بار به وجود آورد. خواست زیبا و عاقل باشن و خداگونه. هرچند که جرات نکرد چیز بیشتری بهشون بده و بابت همون شعله آتشی که به آدم ها داد هم حسابی مورد عنایت زئوس قرار گرفت و اگر به یونانی ها باشه تا الان هم در قفل و زنجیره.

دلم می خواست بیشتر بنویسم و این اساطیر به خیلی چیزای دیگه ربط بدم و تفسیر کنم و... ولی حس و حالش نیست.

شبتون خوش،

فعلا.